هوش های چندگانه

هوش ادبی، کلامی:

هوش کلامی ظرفیت استفاده از زبان – زبان مادری و احتمالا دیگر زبان ها – برای بیان افکار و فهمیدن دیگر انسان هاست.

برخی از توانایی های این هوش عبارت است از: دریافت و تولید زبان گفتاری یا شنیداری، برقراری ارتباط و فهم معانی از طریق زبان، زبان پرمعنا و گویا، زبان توصیفی/ تعلیمی

هوش منطقی، ریاضی:

افرادی که دارای هوش بسیار قوی منطقی/ ریاضی هستند، میتوانند مانند دانشمندان و منطق شناسان به اصول زیربنایی یک سیستم اتفاقی ( نامنظم ) پی ببرند یا مثل ریاضیدانان از اعداد ، کمیت ها و عملیات متفاوت استفاده کنند.

برخی از توانایی های این هوش : درک ارتباطات مجازی، امکان استفاده از اعداد و تفکر منطقی، استدلال عددی ( محاسبه، اندازه گیری کمیت ها )، حل مسئله منطقی

هوش موسقیایی

این هوش ظرفیت تفکر در موسیقی است، یعنی توانایی شنیدن و شناسایی الگو ها، یادآوری آنان و شاید استفاده و ایجاد تغییرات در این الگوهاست. کسانی که هوش موسیقیایی قوی دارند نه تنها می توانند موسیقی را به سادگی به یاد آورند بلکه در واقع، به سختی می توانند آن را از ذهن خود خارج کنند.

برخی از توانایی های این هوش: دریافت و فهم الگوهای صدا، خلق و تبادل معانی از طریق صدا، درک موسیقی، تولید موسیقی، آهنگ سازی یا نت گذاری

هوش فضایی، بصری

این هوش توانایی نمایش دنیای فضایی داخل ذهن است، هوشی که توانایی استدلال سه بعدی از طریق استفاده از نمودارها، نقشه های هندسی و طرح ها، جداول و تصاویر به همراه دارد. هوش فضایی/ بصری چیزی بیشتر از درونی سازی چشمی یک محرک است و به افراد دارای این هوش این اجازه را می دهد تا قبل از تلاش برای کلامی کردن نظرات و راه حل های مشکلات و یا حتی عملی کردن آنها، ابتدا آنها را در افکارشان تصور کنند.

توانایی های این هوش: دریافت و تبدیل اطلاعات سه بعدی و بصری در ذهن، خلق مجدد تصاویر با استفاده از حافظه، فهم ارتباطات اتفاقی و عملی از طریق مشاهده، تولید اطلاعات بصری یا کار های هنری

هوش حرکتی، جنبشی

ظرفیت استفاده از تمام یا بخشی از بدن ( دست ها/ انگشتان/ بازوها ) برای حل مسئله، درست کردن چیزی یا تولید محصول را هوش حرکتی/ جنبشی می گویند. این هوش از طریق تعامل فیزیکی و فعال یاد گیرنده با کمک محیط پیرامون فرد برانگیخته می شود.

توانایی های این هوش: اجازه استفاده فرد از بدن خود برای حل مسئله یا تولید محصول، توانایی کنترل تمام یا بخشی از بدن فرد، حرکات ورزشی، کنترل بدنی و توانایی حرکات ظریف، حرکات خلاق، تولید طرح الگو حرکتی برای حرکات کلی بدن

هوش میان فردی:

هوش میان فردی یعنی فهمیدن افراد دیگر، هوشی که همه ما به آن احتیاج داریم.

این هوش از طریق تعامل با دیگران تحریک می شود. کسانی که در این هوش قوی هستند اغلب نیازمند همکاری و مشارکت هستند تا یادگیری را برای خود معنادار کنند.

برخی از توانایی های این هوش: حساس بودن نسبت به احساسات،عقاید، خلق و مقاصد دیگران، استفاده از احساسات دیگران برای برقراری ارتباط کاری مؤثر با دیگران، بهره گرفتن از مهارت های این هوش برای نیل به اهداف شخصی، ایفای نقش های رده بالا اجتمایی

هوش درون فردی:

هوش درون فردی یعنی درک خود، اینکه بدانیم کیستیم، چه کاری میتوانیم انجام دهیم و چه کاری را نمی توانیم، واکنش های خود را بشناسیم، بدانیم چه چیزهایی مارا جذب می کند و از چه چیزهایی باید بپرهیزیم. به طور کلی این هوش مختص احساسات و ارزش ها و نگرش های فردی است.

برخی از توانایی های این هوش: تکلیفشان با خودشان روشن است و می دانند چه می خواهند، توانایی الگوسازی ذهنی از خود فرد و به کمک این الگو، انتخاب راه خود، توانایی پیشبینی نحوه واکنش خود نسبت به کار های آینده، توانایی تحلیل فردی

هوش طبیعت گرا:

توانایی انسان در تشخیص انواع جانداران ( گیاهان و جانوران ) و حساس بودن نسبت به اجزاء دیگر جهان طبیعت ( ابرها، سنگ ها و ... ) را هوش طبیعت گرا می نامند. اگرچه این هوش دربردارنده مطالعه گیاهان و حیوانات و دیگر علوم است ولی فرایندهایی که این نظام ها را تعالی می بخشند و نیازمند رده بندی، طبقه بندی و سلسله مراتبی هستند را در بر می گیرد.

برخی از توانایی ها: توانایی درک دنیای طبیعی، فرصت دادن به مردم برای پی بردن به تفاوت های اجزای مختلف، الگوسازی از طبیعت، مهارت های مشاهده، توانایی علم طبقه بندی، علم به دنیای طبیعی